ประวัติความเป็นมา

มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ด เป็นสถาบันอุดมศึกษาในท้องถิ่นมีพันธกิจในการผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพ เพื่อตอบสนองความต้องการของสังคมทั้งในระดับท้องถิ่นและระดับประเทศ  โดยเฉพาะในด้านความขาดแคลนพยาบาลวิชาชีพที่ในปัจจุบันกำลังประสบกับความขาดแคลนและอาจถึงขั้นวิกฤตในอีก 5 ปีข้างหน้า (กฤษดา  แสวงดี, 2551)  ทั้งจากความต้องการบริการสุขภาพภายในประเทศเพิ่มสูงขึ้นจากการปฏิรูประบบบริการสุขภาพที่ภาครัฐมุ่งให้ประชาชนเข้าถึงบริการอย่างเสมอภาค  การเปลี่ยนแปลงโครงสร้างประชากรที่มีประชากรกลุ่มผู้สูงอายุ  กลุ่มแรงงานต่างด้าวกลุ่มแรงงานย้ายถิ่นเพิ่มขึ้น  การแข่งขันบริการด้านสุขภาพของเอกชนตามนโยบาย การเป็น Medical Hub รวมทั้งการเปิดเสรีในเข้าไปประกอบอาชีพในประเทศสมาชิกสมาคมอาเซียน ตลอดจนการเพิ่มอุบัติการณ์ของโรคติดต่อและโรคไม่ติดต่อจะยิ่งทำให้ความต้องการพยาบาลวิชาชีพเพิ่มสูงขึ้น  องค์การอนามัยโลกได้กำหนดเกณฑ์สัดส่วนพยาบาลต่อประชากรไว้ที่ 1 : 500 แต่ประเทศไทยสัดส่วนพยาบาลต่อประชากรโดยเฉลี่ยทั่วประเทศประมาณ 1 : 530 โดยแยกเป็นกรุงเทพฯ 1 : 285   ภาคกลาง 1 : 562  ภาคเหนือ 1 : 621 ภาคใต้ 1 : 622 และภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 1 : 968  (สภาการพยาบาล, ๒๕๕๒) จากข้อมูลสัดส่วนของจำนวนพยาบาลในภาคตะวันออกเฉียงเหนือดังกล่าว  จะเห็นว่าปัญหาความขาดแคลนพยาบาลวิชาชีพในภูมิภาคนี้มีความรุนแรงมากที่สุด

มหาวิทยาลัยราชภัฏร้อยเอ็ดเห็นความสำคัญของปัญหานี้จึงได้จัดตั้งคณะพยาบาลศาสตร์และจัดทำหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตขึ้น  เพื่อผลิตพยาบาลวิชาชีพที่มีคุณภาพ  มีทักษะชีวิตและทักษะทางวิชาชีพสามารถประยุกต์ใช้ภูมิปัญญาไทยและสากล   เพื่อนำไปใช้ในการดูแลสุขภาพของประชาชนทั้งในวัยเด็ก  วัยรุ่น วัยผู้ใหญ่ผู้สูงอายุ ตลอดจนสตรีตั้งครรภ์มารดาและทารกที่มีสุขภาพดีและมีปัญหาด้านสุขภาพ  โดยได้รับอนุมัติตามมติที่ประชุมสภามหาวิทยาลัยครั้งที่ 1(47) เมื่อวันที่ 8  กุมภาพันธ์  พ.ศ. 2553 และหลักสูตรได้รับความเห็นชอบจากสภาการพยาบาลเมื่อวันที่ 12 ตุลาคม 2555